Actualiteiten

Wat is wonen?

Wanneer ‘wonen’ in een bestemmingsplan niet is gedefinieerd, moet aansluiting gezocht worden bij het algemeen spraakgebruik. Dat kan betekenen dat kamerverhuur aan derden, hoewel wellicht onbedoeld, planologisch is toegestaan.

 

Het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Venray had een eigenaar van een woning onder oplegging van een last onder bestuursdwang gelast om binnen twee weken te stoppen met kamerverhuur aan personen die niet tot het huishouden behoren. De eigenaar ging tevergeefs in bezwaar en beroep tegen dit besluit.

In hoger beroep heeft de eigenaar aangevoerd dat het college niet bevoegd was om handhavend op te treden, omdat het verhuren van kamers aan derden niet in strijd is met het bestemmingsplan. Het begrip ‘wonen’ is daarin niet gedefinieerd.

 

‘Woning’ is in de planregels wel gedefinieerd. Daaronder wordt verstaan: “een gebouw of een gedeelte van een gebouw, geschikt en bestemd voor zelfstandige huisvesting en hoofdverblijf van een huishouden”. In de planregels is geen relatie gelegd tussen deze definitie en de bestemming ‘wonen’.

 

De Afdeling heeft onder verwijzing naar een uitspraak van 6 juni 2018 (ECLI:NL:RVS:2018:1882) overwogen dat wanneer het begrip ‘wonen’ in een bestemmingsplan niet nader is gedefinieerd aansluiting gezocht zal moeten worden bij het algemeen spraakgebruik. In het algemeen spraakgebruik worden onder ‘wonen’ diverse uiteenlopende vormen van huisvesting begrepen, óók het verhuren van kamers aan personen die niet tot het huishouden van de verhuurder te rekenen zijn.

 

Het verhuren van kamers aan personen die niet tot het huishouden behoren is in dit geval dus niet in strijd met het bestemmingsplan.

 

ABRvS 23 januari 2019, www.rechtspraak.nl: ECLI:NL:RVS:2019:192

 

Door Ad Schreijenberg